اين روزها مدام به نوشتن فكر مي كنم. هر اتفاقي كه مي افتد از خودم فاصله مي گيرم و براي آدم هايي كه وسط متن رژه مي روند ديالوگ مي نويسم. خيلي وقت ها اصلا يادم مي رود كه «من» آدم اين ماجراهايي ام كه دارم مثل يك سوم شخص روايتشان مي كنم.
فقط اين نيست. مدام در حال كشفم. كشف فضاهاي تازه. كشف حس هاي نو. كشف روابط جديد. كشف خودم.
سرانگشتهايم مدام مي چرخند و با هر چرخش انگار به يك دنياي تازه مي رسند.