حوّا

مردمی که این روزها به خیابان آمده‌اند، من را یاد روزهای انقلاب می‌اندازند، یاد آدمهایی که با همین شعارهای برابری و آزادی خبر از یک تغییر بزرگ می‌دادند.

این بار اما من می‌دانم که تغییر بزرگی در راه نیست. می‌دانم هر که برنده این انتخابات باشد، فاصله ما تا آزادی و برابری هنوز زیاد است.

من هنوز مطمئن نیستم که رای من بتواند سهمی از خیابانهای شهرم به من بدهد که بعد از فروکش کردن هیاهیوی انتخابات، بتوانم آزادی و برابری را در آن فریاد کنم.

من هنوز مطمئن نیستم که رایم بتواند آن جمع‌های کوچکی را که می‌خواست برای تغییر تلاش کند و در این چهار سال به تمامی نابود شد، از نو زنده کند.

من نمی‌دانم آیا با رای دادنم کابوس بازداشت مداوم دانشجوها و کارگران و زنان و بهاییان و معلمان و درویش‌ها و….. تمام خواهد شد یا نه؟

با همه اینها من رای می‌دهم به امید ایجاد تغییرات کوچک….

رای می‌دهم برای اینکه صبح به صبح بتوانم روزنامه‌ای که می‌خواهم بخوانم.

رای می‌دهم برای اینکه وقتی به کتابفروشی‌های شهرم می‌روم، نشنوم که همه کارها پشت دیوار بلند ممیزی مانده‌اند.

برای اینکه بتوانم چند فیلم خوب روی پرده سینما ببینیم.

برای اینکه در خیابانهای شهرم، هراس بازداشت به خاطرچند وجب کوتاه بودن لباسم را نداشته باشم.

من برای همین آرزوهای کوچک رای می‌دهم.

من آرزوهای بزرگی برای خودم و کشورم دارم، اما یاد گرفته‌ام که صبور باشم.

من در این چهار سال، در این چهار سالی که بارها و بارها پشت دیواهای اوین منتظر ازادی دوستانم بوده‌ام. در این چهار سالی که ساعت‌ها برای گرفتن یک امضا برای تغییر قوانین نابرابر با مردم گفتگو کرده‌ام، در این چهار سالی که بارها تلاش کرده‌ام تا بازجویم را قانع کنم که نمی‌خواهم امنیت کشور را بهم بریزم و فقط کمی برابری می‌خواهم، …. یاد گرفته‌ام که صبور باشم.

من رای نمی‌دهم که رئیس جمهورم کشورم همه آنجه ما می‌خواهیم را تغییر دهد، رای می‌دهم به این امید که بتوانم بازهم برای بدست آوردن آنچه می‌خواهم تلاش کنم.برای اینکه روزنه‌ای کوچک برای نفس کشیدن داشته باشم.

من برای همین خواسته‌های کوچک رای می‌دهم.

**این را برای سایت VOTE FOR IRAN نوشته ام و در این روزهایی که هستم و نیستم فقط خواستم بگویم که رای می دهم. برای همین ارزوهای کوچک..........